514. Rok minął, kolejne walentynki

513. Walentynka i pstrokacizna ceramiczna

512. Nie ma niezastąpionych...

… a jednak tęczy

nikt nie wyręczy!

Jan Izydor Sztaudynger

477. Żyj kolorowo!

Prosto z pieca, jeszcze ciepłe!

♥Serce♥ zgłaszam na ♥sercowe♥ wyzwanie w art-piaskownicy:

472. ♥

♥Walentynki♥ to najlepszy dzień, żeby pokazać jeden z moich ♥ukochanych♥ wisiorów, zrobiony przeze mnie wiosną, z przyjemnością noszony i doprawdy nie wiadomo dlaczego dotychczas nie fotografowany: nie dość, że ♥serce♥, to jeszcze ja, ♥zakochana♥  w... lepieniu z gliny, rzecz jasna!

♥Serce♥ zgłaszam na ♥sercowe♥ wyzwanie w art-piaskownicy:

465. Drobiazgi ceramiczne

Wisior w zawijaski, już wybrany przez koleżankę:

Wisior kapuściany (odciśnięta kapusta włoska), stłukłam, nie żałuję, bo nie podobał mi się: 

Wisior z koronką:

Serduszka jako miniwisiorki, z wyjątkiem pomarańczowego, któremu dziurka się zalała. Będzie więc minimagnes:

Serca dwa, magnesy dwa. Pierwszy, większy, ze szkłem:

Mniejszy magnes w ciemnych kolorach:

Miniminimagnes relaksacyjny, specjalnie dla Kardamonowej:

454. Przygody moich wygniotków

Z wielkim sercem robiłam to serce i choć zwracało uwagę, długo nie mogło znaleźć nowej właścicielki. Aż przyszedł ktoś, kto wziął je dla serdecznej przyjaciółki jako przezent bożonarodzeniowy (a prawosławne Boże Narodzenie wciąż przed nami)

 Ten wzór już raz robiłam, podobał się i też znalazła go jakaś dama pod choinką.

A to jajeczko, choć się podobało, nie znalazło nowej właścicielki, tylko się stłukło.

439. Możesz mieć wielkie serce

Możesz mieć wielkie serce i malusieńkie serduszko. Z gliny, na lnianym sznureczku.
Co ofiarować (mojej roboty) podróżniczce po Europie, której cały dobytek to niezbyt wielki plecak? Miałam kłopot, z którego sama mnie wybawiła. Zauważyła maleńkie serduszko, wielkości 50 groszy, dostrzegła też szpulkę lnianego sznurka, na który je nanizała i z takim naszyjnikiem wyruszyła w dalszą podróż. Co za przyjemność dla autorki dzieła!

433. Serce z lod...ówki

 Zielone spękania to stopione szkło. Już ma nowego właściciela. 

Dwa magnesy z jednej formy.

429. Wspomnienie lata

Nad morzem:

Nad jeziorem:

W lawendowym ogródku:

 

A moje serce ponownie zagranicą:

397. Serce w rozterce

Jedna z moich pierwszych ulepianek, z 25 października 2014 r. Wzorek odciśnięty z koronki. Świetnie widać, że sztuki nakładania szkliwa jeszcze nie opanowałam. Tam gdzie szkliwo turkusowe w piecu wpłynęło we wgłębienia powstała grubsza warstwa, ciemniejszy kolor. Szkliwo limonkowe ma inne właściwości, nie rozlewa się, ale kurczy, stąd przeświecający kolor naturalnej gliny

387. Serce rośnie

Jaki musi być szczęśliwy zbieg okoliczności, aby znaleźć się w mieście odległym od miejsca zamieszkania o 600 km w czasie, kiedy tam odbywa się warsztat wikliniarski, w dodatku bezpłatny i jeszcze, żeby się o tym w porę dowiedzieć!
A tak właśnie się stało. Spotkawszy Kardamonową na jej sopockich miniwakacjach zimowych pochwaliłam się, że wkrótce udaję się w jej strony, na co ona odwdzięczyła mi się informacją o warsztacie w galerii Gala. Tam właśnie w same walentynki ze sporą grupą takich samych entuzjastów zrobiłyśmy po wiklinowym sercu. Pani instruktorka zarekomendowała, aby owo serce wstawić do wody, niech wypuści listki, a potem, kiedy wypuści również korzenie, posadzić w ogródku.
Jaki musi być pech, żeby zapomnieć go zabrać z domu, w którym gościłam!
Wczoraj dostałam zdjęcie mojego serca. Jestem zachwycowna, co z niego wyrosło!

383. Sercem patrz

Mam liczne literackie skojarzenia z kolejnym moim ceramicznym wytworem:

"Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną" 

- napisał Kazimierz Wierzyński. Ja mam zielono w sercu lub też zielono mi na sercu.

"Nie wierz swym oczom - szepnął wiatr, 

Jeżeli kochasz, sercem patrz"

- śpiewała (a raczej melorecytowała) kiedyś Kasia Sobczyk. I oto serce z oczkiem:

Gniocik gliniany sprzed lat, niedawno poszkliwiony. Klucze pokazują (nie)wielkość.

378. Niedoskonałość albo nie oceniaj

Niedoskonałość była moim słowem kluczem poprzedniego roku. Zrozumiałam, że tak będzie, gdy rok temu, 2 stycznia trafiłam na krótką wypowiedź profesora Vetulaniego w pierwszym Dużym Formacie 2014. W ciągu roku zebrałam małą kolekcję cytatów, aforyzmów, znalazłam polską wersję książki The gifts of imperfection i internetowe zadanie Brené Brown. Wisienką na torcie był prezent od Kardamonowej: bransoletka z napisem: I'm imperfect and I'm enough.
Zastanawiałam się nad różnymi interpretacjami słowa "niedoskonały". Jedną z nich jest: niezgodny z moim oczekiwaniem, wyobrażeniem, pragnieniem, ideałem.
Praca w glinie jest doskonałą (nomen omen) lekcją uznania niedoskonałości: naprawdę rzadko zdarza się przewidywalność. Pomijam brak umiejętności, wprawy, talentu wreszcie: zwyczajnie nigdy nie wiadomo, co wyjdzie.
Miałam okazję zajmować się ostatnio sprzedażą ręcznie robionej ceramicznej biżuterii. To również była świetna lekcja, mogłam odkleić się od swoich wyobrażeń od tego, co jest "przepiękne", a co "na pewno się nie sprzeda". Zaś odwiedziwszy przyjaciółkę ofiarowałam jej z nieśmiałością daleki od moich wyobrażeń efekt wspomnianego już warsztatu ceramicznego: glinianą miseczkę w kształcie serduszka, niedoszkliwioną, krzywą, po prostu niedoskonałą. A przyjaciółka - zachwyciła się. Duża przyjemność - sprawić komuś przyjemność.

Z lampa błyskową:

 i bez lampy:

358. To jest mój dzień i nie zawaham się go użyć...

♥                  ♥

♥  ♥  ♥           ♥  ♥  ♥

♥  ♥  ♥  ♥ v ♥  ♥  ♥  ♥

W A L E N T Y N K A

♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

♥  ♥  ♥  ♥  ♥

♥   ♥   ♥

♥

... czego i wam życzę. Zaczęłam wczoraj, od zakupu bukietu żółtoczerwonych pąków tulipanów, które przez noc nabrały żywych barw. Jaki to miły widok tuż po przebudzeniu :) 

338. Ślubna

Sztalugowa kartka ślubna na zamówienie. Papier z Galerii Papieru, recykling (wycinanki z kartonu po soku - w środku jest jedwabiście srebrny, welon, celofan z bukietu), łupy poprozARTowe - kryształki, koronka i różyczka oraz złota farba.

334. Drobiazgi

Dobrze jest zauważyć, że miejsce po ściętym konarze ma kształt serca,

 docenić grafikę na pudełku zapałek,

 ucieszyć się ze scrapowego klimatu nowych polskich znaczków.

Drobiazgi sprawiają, że - jak powiada Szymborska, "chwilami życie bywa znośne".